Cando a miña boca te bica na crica, todo en el aire es pajaritola.

Silencio 1

Sobre o Cat-Chow
O Kleenex
A mirada lenta, densa

-Tes un cigarro?
-Sabes que o pos todo perdido, Barney.

Silencio 2

Laura, lauriña,
miña pequechiña!
por que cabreada ti tes
que marchar onda o francés?
Laura, lauriña,
miña parruliña!
pídoche perdón
porque se me poña o vulto no pantalón
só cando subo a un portaavións.

As flores son de colores
E os aromas teñen olores
Dime Laura amada: a mala ostia de que color a tes
para liarte con ese francés?


Mentres tanto eu só nun portaavións
escachándome os collóns...
Sen entender por que me fuches infiel...
O gato non come, chora... peor pa el...
O can segue tendo apetito
Ti non lle importabas un pito!

Teño que deixar de escribir porque o meu vulto non deixa de subir...
Que desazón, que ardor
¿agora donde desfogo eu tanto amor?
Se pillo o puto francés imos montar a festa os tres!!

Son o teu vaqueiro prefirido.
Ti e-la miña vaquiña prefirida:
o meu portaavións doméstico que ás veces
cando xoga a destapa-lo vulto das miñas cousiñas
dime a orella en francés:
mom amour!!!

ÁCCESIT. Premio Pop á musicalidade

compoño bonitas cancións
viaxando no meu portavións
llupi lle llupi lle llupi lle lle lle
porque eu só estou a gusto
se noto cerca o teu vulto
llupi lle llupi lle llupi lle lle lle
e non digas miña rula lles
ás proposicións do francés
llupi lle llupi lle llupi lle lle lle
que se marchas e me deixas
non me saben as cereixas

Ouh, rosa do meu xardín,
vulto do meu calcetín
que cheiras a Cammembert
(queixo ou suízo ou francés).

Ouh, milagre dos anticiclóns
(sexan dos Açores ou non),
pel firme de portaavións.

Porta ao vento a túa beleza
e que o mundo non se esqueza
do día en que Bush Júnior
adquiriu a Presidencia.

Erguinme á mañá
e decateime do meu vulto
a seguridade da casa
fixo un gran tumulto,
requerín os teus agarimos,
e rexeitáchesme con brío...
qué outra opción tiña que atacar os abisinios?
E así escríbese a historia dos homes,
paixóns non desfogadas levan
a atrocidades enormes.

Laura, oh cara miña!

Ouh Laura, cara miña
(cara polo que me saíches
que tiven de ser presidente
para mercar o que me pediches).

Os falcóns da Casa Branca tamén me saíron caros:
demandan portaavións os moi condenados.

Asnar quéreme, Blair tamén, pero quen te quere a ti, meu ben?

Eu quérote tanto coma un vulto nas costas:
estou unido a ti
como a roña ao pescozo,
como as moscas ás bostas
ou o chanceler Schöder ao presidente francés.

Eu tamén te quero.

O meu obús necesita dun portaavións,
que non dun camión,
porque é tran jrande o meu vulto,
que transportalo noutra cousa sería un insulto.
Non sei se alugar un francés,
¿que tal un grego?,
¿ou será mellor un americano
para que me meta antes mano?

Por ter pequeno o vulto
e grandes os portaavións
criticas con envexa ao francés
polos seus grandes collóns